Szczególnym rodzajem płytek są płytki kuchenne, które to muszą być dodatkowo niezwykle twarde. Twardość płytek nie jest tu czynnikiem decydującym o spełnianiu przez nie swojego zadania. Bardzo istotny jest sposób kładzenia. Masę mocującę należy kłaść równomiernie dla całej powierzchni. Dzięki temu unika się powstania wolnych przestrzeni, do których płytka na skutek dużego nacisku, mogłby się zapaść. Wszystko zaczęło się od braku funkcjonalności. Do tego nieustanne poszukiwanie piękna. Tak powstały płytki ceramiczne, które poza spełnianiem funkcji czysto praktycznych, przeistoczyły się w znakpłytki} były towarem drogim, a grupa odbiorców była bardzo niewielka. Nie jest tu mowa o tych bitych w dużych ilościach, raczej o płytkach, które poza ochroną przed konkretnymi czynnikami zewnętrznymi były jednocześnie używane do dekoracji.  Pomimo wielu prób z najróżniejszymi materiałami, z których mogłyby powstać izolatory czynników zewnętrznych, cały przemysł ceramiczny od niepamiętnych czasów korzysta z materiałów, których finalnym etapem przygotowania jest wypalenie w piecu w bardzo wysokiej temperaturze. Duża dostęność glin przesądziła o zasadnicznym surowcu do wyrobu płytek. Do dzisiaj zmianie uległa jedynie technologia przygotowywania tych surowców. Efekt finalny musi być ten sam: płytki ceramiczne muszą być twarde i odporne na zewnętrzne oddziaływania.