Drzwi przesuwne są lubiane za prawdziwy wygląd i materiał. Drewno na nie powinno być dobrej jakości – bez sęków i pęcherzy żywicy. Okna najczęściej klejone są z trzech warstw drewna, co zapobiega paczeniu się i czyni je bardzo wytrzymałym. W tym celu używane są takie gatunki, jak sosna, świerk, modrzew, dąb oraz drewno egzotyczne. Niestety, drzwi wewnętrzne, co jakiś czas wymagają malowania lub lakierowania. Wybierać można spomiędzy okien surowych (do pomalowania), pomalowanych lakierami transparentnymi (tzw. lazurami), barwiącymi oraz farbami kryjącymi. Można również zamówić okna o innej barwie od zewnątrz, a innej wewnątrz. Są one droższe niż okna jednobarwne.

Używane dotychczas w drzwiach szyby zespolone zbudowane są z dwóch lub trzech tafli szkła typu float. Ma ono wspaniałe atrybuty techniczne, takie jak przykładowo wytrzymałość na ściskanie, zginanie, elastyczność, ale również idealnie gładką, wypolerowaną i błyszczącą powierzchnię. Ale to nie wszystko; szyby zespolone powinny być pokryte różnymi powłokami poprawiającymi ich parametry. Przez drzwi zewnętrzne ucieka więcej ciepła niż przez ścianę pełną. Dlatego wszędzie tam, gdzie przeszklenia są duże, warto zastosować drzwi z powłoką niskoemisyjną.

Dzisiaj kilka słów o bardzo ciekawym rozwiązaniu, jakie być może już nie długo znajdzie zastosowanie przy układaniu płytek. Mowa tutaj o samopoziomujących masach klejących, które ułatwiają równe układanie płytek. Są to masy dwu składnikowe. Bazą jest bardzo ciężka masa, która poziomuje całą mieszankę. Klej jest drugim składnikiem. W jego skład wchodzi specjalny rozpuszczalnik, który dopiero po połączeniu z bazą zespala więzy między cząsteczkami i pozwala zespoić płytkę z podłożem.

Do rozpoczęcia pracy potrzebne nam będą: paca oraz szpachla drewniana, szpachelka miękka – gumowa, tzw. rakla, poziomica, drewniana łata, krzyżyki dystansowe, nożyk do cięcia płytek. Warto też zamówić plastikowe bądź metalowe listewki wykończeniowe.  Ułożenie płytek nie jest skomplikowaną czynnością, można więc pokusić się o zrobienie tego samodzielnie. Trzeba jednak pamiętać o obowiązujących regułach i zachować dokładność. Warto też wcześniej przeczytać kilka instrukcji. Są one wydawane m.in. przez producentów kleju, którzy chcą ograniczyć ilość ewentualnych błędów. Płytki ceramiczne powinno się kupić z zapasem, tj. więcej o 5%-15%, niż wynika z naszych obliczeń. Przy łączeniach prostych potrzebny jest zapas 5 procent, dla naprzemiennych 10 procent, a przy skośnych – 15 procent. W zestawie z płytkami dobrze jest zamówić dekory. Mogą to być albo ozdobne pojedyncze płytki, które przykleja się na eksponowanych miejscach, lub też wąskie kafelki, z którychukłada się ozdobne pasy wokół pomieszczenia. Dekory kupowane są pojedyńczo. Są dość drogie, dlatego trzeba przemyśleć, w jaki wzór mają się układać. Niegdyś do mocowania stosowało się zaprawę (cement, woda, wapno), dzisiaj wygodniej jednak korzystać z gotowych klejów mocujących, które wystarczy rozmieszać z wodą. Nie wolno dodawać do nich niczego na własną rękę. Oprócz zwykłych zapraw możemy także zdecydować się takie o szczególnych własnościach, tj.: szybko wiążące, elastyczne czy uelastycznione.